Wyniki tej próby interesują twórców wystawy. W tym celu wykładamy księgę pamiątkowa i zachęcamy zwiedzających do wypowiadania się na temat wystawy. To jest jeden ze sposobów zdobycia materiałów do podsumowania dorobku wystawy. Cenne są własne spostrzeżenia nauczycieli, bezpośrednie rozmowy ze zwiedzającymi. Celowe jest wspólne zwiedzanie i omówienie wystawy w czasie jej trwania. Na tej podstawie można w sposób obiektywny ocenić wkład pracy, możliwości ułatwienia jej i usprawnienia w przyszłości, sformułować wnioski na ten temat. Podobnie jak urządzenie tak i likwidacja wystawy wymaga planowej, wytrwałej i odpowiedzialnej pracy zespołu nauczycieli i uczniów. Pomoce naukowe powinny wrócić w stanie nieuszkodzonym do gabinetów pomocy naukowych i pracowni. Podobnie prace uczniów powinny wrócić do ich właścicieli. Szczególnie dokładnie trzeba wykonać tę pracę w przypadku wystaw międzyszkolnych. W praktyce bywa tak, że właściciel energicznie dochodzi zaginionego drobnego eksponatu lub na odwrót nie zgłasza się po eksponat wartościowy. A zatem wystawcy powinni zatroszczyć się o każdy eksponat dostarczony na wystawę i dołożyć starań, aby wrócił do właściciela. Zastępczy sprzęt wystawowy (taborety, stoliki, stojaki) przesunąć na swoje stałe miejsca. Materiały dekoracyjne zdjąć ostrożnie, odkurzyć, złożyć i oddać do magazynu. Pomieszczenia wystawowe doprowadzić do stanu codziennego użytku.